Shahar hech qachon jim turmaydi. Lekin men o’rgandimki, tinchlik tashqarida emas — ichkarida.
Har kuni o’n daqiqa — telefonsiz, maqsadsiz, shunchaki o’tirib. Bu mening shahar ichidagi sukunat orolim.
“Tinchlik — joy emas, balki e’tibor turidir.”
Va asta-sekin, shovqin pasayadi. Yoki men uni boshqacha eshita boshlayman.