Parijda men xaritani yopdim va shunchaki yurib ketdim. Eng go’zal kafeni, eng tinch bog’ni — hammasini adashish topib berdi.
Biz har doim manzilga shoshilamiz. Lekin sayohatning ma’nosi — manzilda emas, oradagi yo’lda.
“Eng chiroyli xotiralar reja qilinmagan burchaklarda yashaydi.”
Endi men har safar bir kunni — xaritasiz, rejasiz — ajrataman. Bu mening eng sevimli kunim.